vanilla

white, plain, unflavored.

beauty denied

Posted by vanilla on Wednesday, 29 October, 2008

pristine, pure beauty.

but as pretty she looks in pictures, they cannot match the memory stapled to my mind.

distance may obcures the picture, yet the presence you cast can’t be forgotten…

pure, sheer, beauty.

gusto kong hawiin ang buhok mong nagladlad sa gilid ng mukha mo, tipunin ang mga hibla sa likod ng iyong tenga,

pwede ko lang sanang dampiin ng mga daliri ko ang balat mo, ang pisngi mo…

kung papayag ka lang na ikulong kita sa mga braso ko…

napakalayo mo, kilometro’t magdamag,

bakit ba kelangan ganito?

gusto ko man isigaw, wala rin silbe,

malulunod lang sa alat ng dagat ang tinig at alingawngaw…

i want to hold you, but i can’t,

and words are stupid tools to send a fool’s love,

pag-asa ko’y ilalaan sa langit, sa mga ulap,

bawat gabi, bawat dalangin, puno ng luha,

alay ko sa altar ng Panginoon ng lahat,

bawat patak, bawat kristal, bawat isa’y bituwin kong isasabit sa langit,

para sa bawat araw na lilipas na malayo ka sa piling,

hanggang sa mapagod kong magbilang ng mga araw, buwan, luha, panaginip,

di ako susuko,

di ako susuko,

di ako susuko, sa pagmamahal sa angel kong bigay ng langit.

.

.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: