vanilla

white, plain, unflavored.

magmahal, mag-isa

Posted by vanilla on Saturday, 24 January, 2009

medyo matagal na rin mula nun huli akong nakapagsulat… mahirap palang maging “in the mood” para makapagsulat [salamat sa ice lemon tea]… halina at pakinggan ang makulay at nakaaaliw na salaysay ni ginoong inamac…

[ babala: patnubay ng magulang ay kailangan ]

^ sa dami ng palaman na nilagay ko sa taas ng sentence na ito, di ko pa rin maisip kung anong isusulat ko… naubos na yata lahat ng powers ng utak ko, pati na rin yun bigat sa loob ng dibdib ko nun sinulat ko yun title:

magmahal, mag-isa

— the end —

eh yun na ang  gusto kong sabihin eh: magmahal, mag-isa

gusto kong magsulat, kaso walang lumalabas na tinta sa tenga ko… [taktak, taktak… ayan na… ]

eh ganun talaga eh, kapag nagmahal ka, lalo na kung malayo ka, talagang mahirap, at talagang magastos… kesyo nagsasayang daw ako ng pera, kesyo pinapahirapan ko daw ang sarili ko… eh yun lang ang paraan na alam ko para maipaalam ko sa kanya na hindi ito “testing lang” … seryoso to, kids…

eh ikaw kaya ang lumugar sa posisyon ko… kaisa isang taong gusto mong makasama, makausap, wala sa tabi mo, ni hindi mo marinig ang boses… tignan natin kung hindi mo maisip na gumawa ng kumot na may burda ng pangalan ng taong hinahanap-hanap mo…

[ eh pwede ka naman maghanap ng iba dyan… ]

ganun? parang bumibili ng sardinas sa tindahan? kahit anong brand, basta sardinas… para sa kin, parang pagbili ng espesyal na jacket yan eh, kapag may nagustuhan kang isang jacket, hindi ka bibili ng ibang jacket dahil kakulay lang nya yun gusto mong jacket, o dahil mas-sosyalin ang tatak ng ibang jacket na nakita mo… babalikan mo yun tindahan na kung san mo nakita yun jacket, kahit kelangan mong magbiyahe ng malayo…

may mga bagay na pwede at madaling palitan ng ibang alternatives… pero may ibang bagay na mahirap, at minsan hindi na maaaring, mapalitan ng iba…

[ alam mo, kung gusto ka makausap nun, madaling tawagan yun… ]

siguro nga, ayaw nya akong makausap… siguro nga, wala talaga syang pakialam sa kin… pero ibig sabihin ba nun, dapat na kong sumuko? una, i know in myself na i care for her, that i want to take care of her… one way ang pag-ibig, laging one way ang magmahal… ibalik man niya o hinde, hindi mababawasan ang katotohanan na may pagtingin ako sa kanya… at naniniwala akong dapat ganun lagi ang pagmamahal, dahil kung hinde, baka pinalayas na ako ng mga magulang ko sa tigas ng ulo ko… o di kayang pinutol na ang lubid na nag-uugnay sa kin at sa Langit…

ibig sabihin ba nun nagpapakatanga ako? alam kong hindi ako pwedeng maghintay forever and ever… pero madami pang pahina ang kalendaryo ko, at di pa naman ako sinasampal ng langit dahil sa pag-ibig na ito… hindi ko rin naman maloloko ang sarili ko na maghanap ng iba, dahil hindi ko matitiis na humarap sa isang babae, at sabihin na mahal ko sya, ng may natitirang imahe ni Santa Galleria sa puso ko…

-line deleted- hindi applicable sa current situation…

One Response to “magmahal, mag-isa”

  1. Mike said

    First blog I read after wakeup from sleep today!

    ________________________
    Proven! How to cure Acne Naturally.Email to mike.wilson80@ymail.com for more information.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: