vanilla

white, plain, unflavored.

  • Archives

  • Recent Posts

  • Advertisements

Posts Tagged ‘commercial’

hot and cold

Posted by vanilla on Saturday, 17 May, 2008

aminin na natin… di ako cool na tao..di ako marunong magbasketball, payat, subsob sa computer… halos lahat ng trip ko, ayaw ng karamihan ng mga tao…i am the quintessential geek… at ayon na rin sa natutunan ko sa paaralan, isa sa pangunahing pangangailangan ng tao ay ang pagtanggap ng kanyang lipunan…

to fit into his society.

pero sa kin lang, ayos na rin na ganito… masmadaling idistansya ang sarili mo sa mga conventions ng madla, na madalas eh wala naman silbi sa totoong buhay, o walang direktang pakinabang… basta di naman mukang basahan yun damit ko, at lumalabas naman ang likas na kagwapuhan ko sa mga sinusuot ko [walang kokontra… at walang makakakontra, blog ko to eh], ayos na…

basta nag eenjoy ako sa music of choice ko, kahit di ito kinakanta ni bea alonzo sa TV, ok lang… o kahit 2 beses lang ako manood ng sine sa isang taon, eh sa di ko talaga trip yun mga palabas eh [pero sa totoo lang tamad akong mag sine]…

eh ano ngayon kung natatandaan ko pa yun formula ng volume ng cylinder? o ng tangent, cosine at sine [ SOH-CAH-TOA ]? o kung video game adik ako?

ayos lang sana sa kin kahit di ko alam kung ano ang mga pangalan ng cast ng F.R.I.E.N.D.S… o di ko kabisado ang mga pelikula ni russell crowe, o lagi akong nalilito kung sino kina robbie williams at robin williams ang kumakanta ng nakaboxers lang?

ayos lang sana eh…

kaso…

alam mo yun, pagnakita mo sya[at least yun pictures nya]… yun dating nya… parang ano… ang cool… para bang langit ka, lupa ako… ikaw ay anghel, ako ay tao… ikaw ay salvatore ferragamo [sorry kung mali ang spelling], ako ay advan…

nakakainis… eto mismo yun feeling na matagal ko nang gustong maalis eh… at lately, parang pakiramdam ko, ayos na eh, success, bingo, jackpot na eh…

kaso nun nakita ko yun picture nya, parang hindi pa yata… ayan na naman yun pakiramdam na “naku, kelangan maging cool ako!”… which by my conscious thoughts, alam ko medyo mali, kasi masisira yun honesty ko sa sarili kong personality eh… pero, dahil na rin sa tawag ng kalikasan ng tao, ume-echo-echo pa rin sa utak ko yun mga thoughts na “grabe, man, i’m not so, like, cool!”…

pero sigurado ako, connected ang istoryang ito sa commercial ng burger sa TV… malamang mali na naman yun na project kong image sa utak ko about her… i mean, my goodness naman, kelan ba kayo huling nagkita? nag usap? nagkakwentuhan? parang ang close nyo naman kasi eh… eh hinde naman…

pero siguro, medyo nabigla at nanibago lang ako sa kanya… kasi sa tingin ko nag iba yun itsura nya sa pic nya… parang masnagmature sya ng konti… at grabe ang pose ni ate, pang model… ang cool… pwedeng pwedeng ipalit kay max alvarado na maging susunod na endorser ng maxx candy… atsaka dahil na rin siguro sa experience ko sa ex ko… she was more like a cool girl, at ako, weirdo… at talagang mafefeel mo yun difference, yun pressure na dapat cool ka rin… lalo na nun, kasi medyo pa bata pa, masmalakas yun urge na maging cool

pero bahala na, eto na yun na talaga yun gusto kong personality ko eh… walang pakialaman ng trip… sana lang, may mahalukay ako sa loob ng personality ko na magmamatch sa isang part ng pagkatao nya… ayos na yun, pwede na nang maging magandang simula yun…

bahala na… 5 weeks…

[bakit nakaitalic at big letters ang salitang cool?]

[para maxxcool.]

—————————–
[original post: 09.01.2008]

Advertisements

Posted in 2007 repost, friendster blog | Tagged: , , , , | Leave a Comment »

plastic na manok at picture ng burger…

Posted by vanilla on Saturday, 17 May, 2008

eto ang ayoko kapag may gusto kang girl na di mo laging nakakasama, o nakikita man lang.. para ka lang nanonood ng commercial sa TV… grabe, sinlaki ng kalabasa yun burger nila, na punung-puno ng karne, gulay at fertilizer… imported pa sa australia yun karne nila, at galing sa bagiuo ang gulay, yun ketchup galing germany… parang di kakasya sa bunganga mo yun burger dahil sa kapal nito, baka sumayad sa ngala-ngala mo yun kamatis…

so punta ka naman sa pinakamalapit nilang branch, at umorder ng set meal nung katakam-takam at makalawit-dilang burger nila… inilagay yun tray sa harap mo, “sir, you ordered a ____ burger, with regular coke and regular fries…”
[regular lang kasi yun burger lang naman ang gusto ko eh… atsaka wala nang budget… kulang pa nga pamasahe ko eh, kaya maglalakad na lang ako mamaya pauwi…]

sumalok ng yelo, at itinapat sa gripo ang plastic na baso… pindot, sabay lingon sa nakahelerang pakete ng french fries… nilapag sa tray mo… kaso di pa daw tapos yun burger kaya pinaupo ka muna…
[ala-chowking’s “niluluto pa” TV ad]

kuha ng straw, ketchup, at tissue… sabay hanap ng bakanteng mesa para maupuan, at doon magmukmok at magtiis hanggang dumating ang pinakahihintay na sandali ng iyong buhay: ang makagraduate ng college magkaron ng girlfriend pagdating ng mahiwagang burger mula sa kalawakan…

after 10 years, nakita mong lumabas sa counter ang isang service crew, tumatanaw ng malayo, umiikot ikot, hawak ang isang tray na puno ng nakabalot na order…

lumalapit sa yo…

palapit ng palapit…

nagkatitigan kayo.

lumagpas, di pala para sa yo yun order na yun…

tapos bumalik, sa wakas! iniabot sayo ang isang kahon na may logo ng fastfood chain na iyon… eto na, this is the moment!

tumigil ang mundo, di mo na marinig ang ingay ng mga nakaupo sa paligid mong mga konyotik na freshman sa university mo [ “magpakasaya na kayo kasi madedeblock din kayo…” ]… kahit yun busina ng mga jeep sa labas, di mo na rin marinig daw todo to the max ang excitement at energy mo para sa pambihirang burger na ito…
[actually di mo talaga maririnig yun jeep sa labas kasi aircon sa pinuntahan mong branch nila eh]

tak!
yan ang tangi mong narinig nung angatin mo ang flaps nun malutong na kahon na nasa harap mo.. daig mo pa ang excitement ng bagong kasal sa honeymoon nila…

ayan na!

teka, may papel pa palang nakabalot… ayan na!

sandali, eto na yun?!?!
eh malaki pa yata dito yun pandesal na kinain ko kaninang almusal eh… yun gulay parang si freddy krueger pa yata ang nagtabas… masmakapal pa yun cheese kesa dun sa karne… atsaka yun karne, eh eto rin yun ginamit nila sa pinakachipipay nilang burger meal eh…

kaso binayaran mo na eh, kaya kinain mo pa rin… ang sarap ng ketchup…
[sorry kung medyo exagerated… pero aliw di ba?]

**************

i mean, its been months since huli ko syang nakita [in person]… pero i’m soooo convinced dapat bigyan ko nang chance ang sarili ko na “diskartehan” ang girl na to, kasi ibang klase sya talaga… sa tingin ko kasi, eto yun mga tipong matinong girl na di ka magsisisi na pakasalan…

sa tingin ko… yun nga lang, sa tingin ko lang

dahil sa isang picture ng burger, on-hold ang lovelife mo?

ayan ang problema eh, naiinlove ka imahe na nalikha ng isipan mo, ng imahinasyon mo, sa loob ng mahiwaga mong mundo na walang ibang tao kundi ikaw at ang mga nalikha mong pictures ng burger…

at hindi sa totoong pagkatao ng babaeng nagugustuhan mo.

**************

pero anong malay mo, katulad nun isang pwesto sa may megamall food court na nagseserve ng sizzling chicken meals… meron silang mga nakadisplay na plastic replica nun menu nila… tinanong nun isang classmate ko dun sa nasa counter, “ate, ganito ba talaga ang itsura nito kapag inorder ko to?” sabay turo sa isang plastic na platong may plastic na gulay at plastic na manok…

“opo sir!” sagot nun nasa likod ng counter…
“talaga lang, ha?”

ang tinapang buhay, nun dumating ang order namin, kamuka nga! as in kamuka talaga.… kung gaano kalaki yun manok na plastic, ganun din kalaki yun binigay sa min… apaw sa pinggan eh…

[at in fairness, masarap yun chicken nila na may pineapple…]
[which reminds me, dapat i-check ko kung andun pa rin sila sa sm megamall food court… pag uwi ko]

***************

malay ko ba… pag-uwi ko, plastic na manok pala ang dadatnan ko at hindi picture ng burger…

.
.
.
—————————–
[original post: 22.12.2007]

Posted in 2007 repost, friendster blog | Tagged: , , , , , | Leave a Comment »