vanilla

white, plain, unflavored.

  • Archives

  • Recent Posts

  • Advertisements

Posts Tagged ‘friendster’

para sa friendster

Posted by vanilla on Monday, 5 October, 2009

ang profile ko, walang music.
sa page na ito, walang tunog.

ni hindi ko nga naisip maglagyan dito,
ng astig na background, yun may anime at kulay.

ang friendster ko, ang boring tignan.
ang friends ko dito, kakaunti pa lang.

pero kahit na ganyan, sigurado naman
na gwapo, matalino at mabait yun may-ari ng profile.

kaya ito ang tandaan, mga kaibigan,
wala sa astig na background at kanta yan.

kundi nasa totoong tao sa likod ng keyboard,
yun nagta-type ng mga tulang malufet,

katulad nito.

Advertisements

Posted in uncategorized | Tagged: , , , | Leave a Comment »

random quote 1

Posted by vanilla on Sunday, 22 June, 2008

nakuha ko bulletin boards ng friendster, post ng isang pinsan ko…

> 4. Favorite food?
> AS OF NOW?..CHINESE..
wala lang, medyo na-bothered lang ako sa choice of diet nya… actually gustung gusto kong tignan yun mga legs ng chinese dito, at siguro masarap din dilaan yun, pero ayoko naman nguyain yun… kahit basbasan mo pa ng tatlong toneladang banana ketchup, pass pa rin ako dyan…

Posted in uncategorized | Tagged: , , , | Leave a Comment »

upload complete

Posted by vanilla on Saturday, 17 May, 2008

[ This was a triumph… i’m making a note here: huge success… It’s hard to overstate my satisfaction… ]

ayos, natapos ko ang pagtransfer ng mga napili kong posts ko sa friendster blog ko… medyo weirdo nga, kasi kahit ako ang sumulat ng mga post na to, minsan binabasa ko pa rin sya paulit ulit, natatawa pa rin ako… grabe, ang galing ko talagang magsulat… ako na yata ang susunod sa yapak ni jose rizal… grabe, ang galing ko talaga, sobra…

pero sa totoo lang, meron pa rin mga parte ng posts ko na parang nire-regret kong sinulat ko… minsan, parang masyadong mababaw, o korny, o pwersado masyado… kaso nasulat ko na yun… gusto ko man baguhin, wala na, di na pwede… nalagyan ko na ng tuldok sa huli ng mga sentence eh, wala na, period, no erase…

[although may mga minor editting pa rin akong ginawa, but mostly on typo errors lang at spacing, i HATE it kapag masyadong dikit dikit ang mga paragraphs/statements, unless kelangan talaga sya para sa mood ng post ko, katulad nung sa venting// … ]

[ but there’s no sense crying over every mistake… you just keep on trying until you run out of cake… ]

kaya nga “repost” ang salitang ginamit ko at hindi “revision” … ang gusto ko naman talagang gawin ay i-preserve ang mga ginawa ko dati, bilang paalala ng mga nangyari sa life ko, at ng mga ginawa kong kabulastugan dati… para makita ko kung ano ang corny sa comedy, kung ano ang pilit sa kusa, at higit sa lahat, kung ano ba talaga ang blog na ito…

[ so I’m glad I got burned, think of all the things we learned for the people that are still alive… ]

kung pagkakamali lang naman ang pag uusapan, eh ang dami ko nang kasalanan sa sarili ko… mga pangakong nabaon sa kalendaryo, planong nalukot sa sulok ng isip ko… pero salamat naman at laging may dumarating na mga paalala [sa gusto ko man o hinde] galing sa itaas… dahil dun, kahit papano, sa kabila ng built-in na pagkamongoloid ko, eto at ayos naman, kahit papano may improvement ang personality ko…
[at least sa pakiramdam ko]

[ I feel FANTASTIC and I’m still alive… ]

ngayong tapos na ang misyon, pwede nang ituloy ang paggawa ng masmaraming basura sa internet…

—————

[ song lyrics inside the square brackets are taken from “still alive”, the song in the end credits of the game “Portal” ]

Posted in announcements | Tagged: , , , , , , , | Leave a Comment »

plastic na manok at picture ng burger…

Posted by vanilla on Saturday, 17 May, 2008

eto ang ayoko kapag may gusto kang girl na di mo laging nakakasama, o nakikita man lang.. para ka lang nanonood ng commercial sa TV… grabe, sinlaki ng kalabasa yun burger nila, na punung-puno ng karne, gulay at fertilizer… imported pa sa australia yun karne nila, at galing sa bagiuo ang gulay, yun ketchup galing germany… parang di kakasya sa bunganga mo yun burger dahil sa kapal nito, baka sumayad sa ngala-ngala mo yun kamatis…

so punta ka naman sa pinakamalapit nilang branch, at umorder ng set meal nung katakam-takam at makalawit-dilang burger nila… inilagay yun tray sa harap mo, “sir, you ordered a ____ burger, with regular coke and regular fries…”
[regular lang kasi yun burger lang naman ang gusto ko eh… atsaka wala nang budget… kulang pa nga pamasahe ko eh, kaya maglalakad na lang ako mamaya pauwi…]

sumalok ng yelo, at itinapat sa gripo ang plastic na baso… pindot, sabay lingon sa nakahelerang pakete ng french fries… nilapag sa tray mo… kaso di pa daw tapos yun burger kaya pinaupo ka muna…
[ala-chowking’s “niluluto pa” TV ad]

kuha ng straw, ketchup, at tissue… sabay hanap ng bakanteng mesa para maupuan, at doon magmukmok at magtiis hanggang dumating ang pinakahihintay na sandali ng iyong buhay: ang makagraduate ng college magkaron ng girlfriend pagdating ng mahiwagang burger mula sa kalawakan…

after 10 years, nakita mong lumabas sa counter ang isang service crew, tumatanaw ng malayo, umiikot ikot, hawak ang isang tray na puno ng nakabalot na order…

lumalapit sa yo…

palapit ng palapit…

nagkatitigan kayo.

lumagpas, di pala para sa yo yun order na yun…

tapos bumalik, sa wakas! iniabot sayo ang isang kahon na may logo ng fastfood chain na iyon… eto na, this is the moment!

tumigil ang mundo, di mo na marinig ang ingay ng mga nakaupo sa paligid mong mga konyotik na freshman sa university mo [ “magpakasaya na kayo kasi madedeblock din kayo…” ]… kahit yun busina ng mga jeep sa labas, di mo na rin marinig daw todo to the max ang excitement at energy mo para sa pambihirang burger na ito…
[actually di mo talaga maririnig yun jeep sa labas kasi aircon sa pinuntahan mong branch nila eh]

tak!
yan ang tangi mong narinig nung angatin mo ang flaps nun malutong na kahon na nasa harap mo.. daig mo pa ang excitement ng bagong kasal sa honeymoon nila…

ayan na!

teka, may papel pa palang nakabalot… ayan na!

sandali, eto na yun?!?!
eh malaki pa yata dito yun pandesal na kinain ko kaninang almusal eh… yun gulay parang si freddy krueger pa yata ang nagtabas… masmakapal pa yun cheese kesa dun sa karne… atsaka yun karne, eh eto rin yun ginamit nila sa pinakachipipay nilang burger meal eh…

kaso binayaran mo na eh, kaya kinain mo pa rin… ang sarap ng ketchup…
[sorry kung medyo exagerated… pero aliw di ba?]

**************

i mean, its been months since huli ko syang nakita [in person]… pero i’m soooo convinced dapat bigyan ko nang chance ang sarili ko na “diskartehan” ang girl na to, kasi ibang klase sya talaga… sa tingin ko kasi, eto yun mga tipong matinong girl na di ka magsisisi na pakasalan…

sa tingin ko… yun nga lang, sa tingin ko lang

dahil sa isang picture ng burger, on-hold ang lovelife mo?

ayan ang problema eh, naiinlove ka imahe na nalikha ng isipan mo, ng imahinasyon mo, sa loob ng mahiwaga mong mundo na walang ibang tao kundi ikaw at ang mga nalikha mong pictures ng burger…

at hindi sa totoong pagkatao ng babaeng nagugustuhan mo.

**************

pero anong malay mo, katulad nun isang pwesto sa may megamall food court na nagseserve ng sizzling chicken meals… meron silang mga nakadisplay na plastic replica nun menu nila… tinanong nun isang classmate ko dun sa nasa counter, “ate, ganito ba talaga ang itsura nito kapag inorder ko to?” sabay turo sa isang plastic na platong may plastic na gulay at plastic na manok…

“opo sir!” sagot nun nasa likod ng counter…
“talaga lang, ha?”

ang tinapang buhay, nun dumating ang order namin, kamuka nga! as in kamuka talaga.… kung gaano kalaki yun manok na plastic, ganun din kalaki yun binigay sa min… apaw sa pinggan eh…

[at in fairness, masarap yun chicken nila na may pineapple…]
[which reminds me, dapat i-check ko kung andun pa rin sila sa sm megamall food court… pag uwi ko]

***************

malay ko ba… pag-uwi ko, plastic na manok pala ang dadatnan ko at hindi picture ng burger…

.
.
.
—————————–
[original post: 22.12.2007]

Posted in 2007 repost, friendster blog | Tagged: , , , , , | Leave a Comment »

the bookmark

Posted by vanilla on Saturday, 17 May, 2008

Sana nandyan na lang ako
Hirap pala ng malayo
Ewan ko ba, pero sana…

Relo, iikot, kalendaryo, masusunog,
May takot man, tuloy ang sugod,
Ang damdamin, pipigilan hanggang…

Pag nagkita tayo, ang hiling ko
Wala pa sanang boyfriend, (asa pa ko)
Eh sa lupet ng charms mo, imposible…

Dapat yata kalimutan na lang,
Etong nararamdaman sayo,
Malamang may boylet ka na eh…

Adik kasi ako eh, lulon sa katol,
Nandyan naman si J____,
Ligawan mo na lang yun…

Ibenta ko na kaya katawan ko,
Gawin alipin ng mga bading,
Ang datung dadating, para makauwi na me…

Wag sana ako maunahan
Sana pagdating ko, single ka pa rin,
Ang gwaponess ko sana ay mapansin…

Yehey, natapos din ang demonyong tulang ito,
Ok ba? labo ng istorya eh…

?

—————————–

[original post: 02.11.2007]

—————————–

inspired by the song “This Ruined Puzzle” by Dashboard Confessional:

but I’ve hidden a note,
it’s pressed between pages that you’ll read if you’re so inclined.
It says, “Does he ever get the girl?”

Posted in 2007 repost, friendster blog | Tagged: , , , , , | Leave a Comment »

venting//maglabas ng sama ng loob…

Posted by vanilla on Wednesday, 14 May, 2008

[note: sorry guys, most of my last posts are in filipino… major mood swings leh…]

ahem ahem…

pu+(ng 1N# gsto kng umuiw gs2 ko syang mamkita sh$et bad trip talagaa…bakt ksi ang cute mo… sana yumaman ako… sana tumama ako sa lotto o kaya sa 4d [kahit di ako nataya]… sana anak ako ng isang hari sa di kilalang lugar [katulad ng tondo o kaya ng taytay] tapos ipahanap ako sa mga alepores nya tapos makikita nila ako sa singapore tapos tapos sasama ako sa kanila tapos mayaman na ko tapos liligawan kita tapos kakasal tayo tapos _______________ tapos magkakababy na tayo tapos we live happily ever after… syempre imposible yun, pero sana man lang mabawasan ang mga problema ko sa pera… sana tumatae ako ng pera para para malupet, kakain lang ako ng kamote tapos mayaman na ko… sana matupad yun pangarap ko, yun magkaron ng sandamukal na pera, para kaya ko rin bumili ng batmobile, yun may apoy sa tambutso… pero gusto ko tatlo yun tambutso nun akin para maskool… sana pag uwi ko wala pa syang syota, sana kahit sobrang ganda nya atsaka sobrang cute nya atsaka ambait pa, sana walang magkainteres sa kanya… siguro dapat kumunsulta ako sa mambabarang parang isumpa sya, para gawin syang kuba tapos ikulong sya sa isang simbahan [sandali, eh iglesia yun eh… ah sa istasyon na lang ng bumbero, may kampana din yata dun eh, dun sa mga luma… kahit maliit pwede na], erase, sa istasyon na lang ng bumbero tapos pagnagtagpo na ang aming landas hahalikan ko sya para mawala yun sumpa… tapos pwede na kaming ikasal kasi pareho na kaming kuba maganda [natural ang pagiging maganda kong lalaki] tapos mabubuhay kami ng matiwasay forever and ever amen…

kung may pera lang akong pamasahe pauwi uuwi ako bukas tapos didiretso ako sa kanila tapos yayayain ko syang magdate… dadalin ko sya sa umm, ah, umm, sa beach! kaso baka while on the way kami sa beach bigla kaming harangin ng mga “bata” nun isa nyang manliligaw na mukang goons [alam nyo yun, yun tipong may bigote, naka black leather jacket kahit tanghaling tapat, tapos may kotseng luma, ready para itaob at masunog o kaya para ihulog sa bangin in slowmotion] tapos kikidnapin sya, tapos kelangan kong pumunta dun sa warehouse na hideout nila [ na misteryoso kong nalaman ang lokasyon] na mag isa, pero tumawag na ko ng pulis bago pumunta dun, pero mamaya pa sila dadating kapag either narescue ko na yun leading lady ko o kaya nabaril na ako nun kontrabida… tapos mauubos ko lahat ng mga alagad nya, kasi hindi nila ako matama-tamaan kahit ang dami nilang binitawan na bala, samantalang ako dalawang tira lang, nangingisay na sila sa sahig… tapos magkakaharap kami nun goons na manliligaw, tatawagin nya ang pangalan ko ng pasigaw, “jay-vee!!!”… tapos isasagot ko ang pangalan nya, “pangalan mo!!!!” [di ko alam pangalan nya, pantasya ko lang naman to eh], tapos sisigaw sya ulit, pero ngayon isang malupet na dialog na, tulad ng “buburahin kita sa ibabaw ng mundo!!!”… sisigaw naman ako ng malupit na linya, katulad nang “kapag puno na ang salop, sa simbahan din ang tuloooy!!!!” tapos sabay kaming lalabas at magpapakawala ng maraming bala… syempre panalo ako kasi ako ang bida, tapos dadating na yun mga pulis kasi tapos na ang aksyon at natalo ko na yun kalaban… tapos sasagipin ko yun nakatali kong minamahal tapos magyayakap kami [sana may kiss pa] tapos tuloy yun bakasyon namin sa beach, kasama yun backup dancers ni ate vi sa channel seven pati na rin yun sa show ni sharon cuneta sa channel 2 para samahan kaming sumayaw sa beach [may choreography pa! ] habang kumakanta ng “kapag tumibok ang puso” ni donna cruz…

ewan ko ba kung bakit ako nagpapakaengot na naghihintay ng panahon para magkaron ng pagkakataon na makita sya ulit, pwede naman dito na lang maghanap at manligaw… engot talaga ako…

[kapag tumibok ang puso// wala ka nang magagawa kundi sundi ito// kapag tumibok ang puso// lagot ka na (lagot ka na) // siguradong huli ka! ]

^

[awitin habang sumasayaw kasabay ng octoarts dancers at universal motion dancers sa tagaytay o kaya sa beach]

—————————–

<original post: 10.06.2007>

Posted in 2007 repost, friendster blog | Tagged: , , , , | Leave a Comment »

the end

Posted by vanilla on Wednesday, 14 May, 2008

the end.

yan ang nangyari sa hay-bu ko ngayon agosto, taon dalawang libo at pito… actually nasa impyerno ako ngayon, umupa lang ako ng computer sa cyber cafe ni satanas [oo patok din ang online gaming dito… lalo na yun ragnarok] kahit medyo mahal [35Php kada oras, pero 30 lang kung member ka]…

hinde… actually buhay pa ko, pero may nag- “the end” sa kin.. yun isang mahaba at malabong kabanata sa buhay ko… na may kinalaman sa saging… medyo weirdo lang kasi ang bilis ng recovery period… kala ko babaha ng hanggang tuhod sa banyo namin sa kakaiyak ko eh, [naghanda na nga ako ng de-lata at baterya ng flashlight eh] pero wala ngang pumatak eh, kahit isa, wala…

at ang masweird, mukang may bagong kabanata agad… astig… pero medyo malabo ang magiging istorya nito.. panigurado yari na naman ako kay billy christian braza pag nalaman nya ang kwentong to… [<- classmate ko nun college na historical kung mang asar]…

sana kaya kong pigilan ang sarili ko… sana may distraction akong makita dito, pero mukang malabo yun… ayan, aandar na naman ang over active kong imahinasyon… for six months? baka nga abutin pa ng isang taon… anak ng tinapa, kayanin ko kaya? dapat nga cguro di ko ituloy to eh… labag sa batas ni onizuka to eh… pero kung iisipin mo, di naman ganun kalayo eh… at talaga naman nakakaimpress ang background nya… di pangkaraniwan…

tignan na lang natin sa susunod na paglalakbay ni kapitan inamac sa lupain ng mga kawatan…

sabi nga ng nanay ko, “balibaliktarin mo man ang mundo, kung kayo talaga, sa huli kayo pa rin…”

eh yun isa, nun bumaliktad yun mundo, nalaglag… bahala na nga…

—————————–

<original post: 09.01.2007>

Posted in 2007 repost, friendster blog | Tagged: , | Leave a Comment »

ang pakikipagsapalaran ni jv at ng mahiwagang gulay

Posted by vanilla on Saturday, 10 May, 2008

i really feel weird… mahirap huminga, tuliro, ang hirap ipaliwanag… although hinanda ko na rin ang sarili ko na malamang mangyayari to, iba pa rin yun impact eh… pagkatapos dumating nun signal nun message sa utak ko, mga 1 minuto pa ang lumipas bago ko naisa-isa yun bawat salita sa pangungusap…

pero parang nirereject ng utak ko na iprocess yun literal meaning nun pangungusap na yun…

[kaya sa susunod bawasan ang txt-talk sa mga message sa kin…]

although nakikita ko yun mga salita, bawat letra nya, na lumulutang lutang sa ibabaw ng utak ko, parang ayaw parang kagatin ng isip ko na totoo yun…

kaso dalawa silang nagsabi nun sa kin eh…

parang sa loob ng 5 minuto, bigla mong mararamdaman na nabawasan [nawalan?] ka ng kapiranggot na dahilan para ituloy ang buhay mo… parang sa sandaling yun, parang paglabas mo ng building na yun, magpapalaboy laboy ka sa kalsada ng walang direksyon, parang lasing na taong grasa…

para kang nagsayang ng lagpas limang taon sa paaakalang prutas ang saging… yun pala, gulay sya…

alam mo yun, sa loob ng maraming taon, may nabubuong fairy tale sa sariling mong mundo na after ng ilang panahon, pagsubok, etc. ay magiging asawa mo yun saging, tapos mabubuhay kayo ng masaya magpakailan kailan man? pero ngayon di na pwede kasi gulay pala sya?

may mga gabi pang dumadalangin ka sa langit na sana, pagbalik mo, prutas pa rin ang saging…

pero minsan, di pa rin maalis sa isip mo na mataas ang porsiyento na magiging gulay ang saging… lalo na laging nakahalo sa calamansi at kalabasa ang paborito mong saging…

kaya ngayon, para tuloy akong nagsisisi na sana kung nasakin pa yun saging na yun, eh di sana may nasagip akong isang kaluluwa, atsaka cguro masmataba ako ngayon at di gano anti-social at anti-pop culture… cguro ngayon masmadalas akong manood ng mga telenobela sa tv…

sayang yun matapang at supladang saging…

pero kung iisipin mo, cguro, di sya kasing tapang gaya ng inaakala ko… sa huli naging gulay din sya… kasi sabi ng ibang kasama nya sa refrigirator, “gulay ka!”

pero ayos na rin na sa hipon na lumilipad ko narinig ang kwento… dalawa pa… akala ko nga niloloko lang nila ako eh… pero mukang hindi eh…

cguro ganito lang muna ako hanggang sa ilang mga susunod na mga araw… mukang normal ang buhay, pero sa loob, pakiramdam ko, natagpasan ako ng isang daliri… hindi, parang meron galing sa katawan ko ang hinalo sa bopis…

pero ibig sabihin nun pwede na kong maging malaya…

pero parang ayaw ko?

reset lahat, nakakainis… gusto mong bumalik, pero di pwede… wala ka nang babalikkan eh…

back to square one, drawing ka ulit ng bagong prince charming, bagong istorya, sa bagong papel, pantapal sa notebook na puno ng tintang sabog at flakes ng pambura…

—————————–

<original post: 08.12.2007>

Posted in 2007 repost, friendster blog | Tagged: , , , , , | Leave a Comment »

Pano gumawa ng tula?

Posted by vanilla on Saturday, 10 May, 2008

pano gumawa ng tula?
kelangan ba may rhyme, may tugma?

yun bang mga salitang malalim,
parang yun baha sa bahay namin dati?

kelangan ba ingles, para malupet?
para muka akong graduate ng lasalle?

kelangan bang hati hati sa stanza, para madaling tignan?
para sipagin magbasa yun pupunta sa blog ko?

kelangan ba lasing ako?
para makapag isip ng matino?

kelangan bang masaya ko, dahil sa pag ibig,
para makulay at nakatutuwa ang tula ko?

o kaya naman heart broken,
para super dramatic ang dating?

eh pano kung nagpagtripan ko lang, na isulat yun naisip ko,
na walang kakwenta kwenta?

kasi nainggit ako sa blog ng iba,
na may malufet na tula, ingles pa?

samantalang ako, pag wala sa harap ng computer
o kaya kung kelan walang papel eh tsaka lang nakakaisip ng magandang tula?

tapos pagdating sa bahay nakakalimutan ko na?
< insert coin line here, kulang yun nasa isip ko eh >

lalo na pag naaalala ko yun ex ko, na sobrang ganda,
suplada nga lang…

so pano ba gumawa ng tula?
ideas? suggestions? just call me, and i’ll be there.
——————————
<original post: 11.11.2006 >

Posted in 2006 repost, friendster blog | Tagged: , , , | 32 Comments »

tuloy

Posted by vanilla on Friday, 9 May, 2008

********************

umm, ehem…

gusto ko sana magpost na gamit ay malalim na tagalog [check: hindi filipino, kundi tagalog ], na para bagang nagsasalita sa pedestal na mataas, na may audience na sing dami ng nasa concert ni sarah geronimo [“and… if… forever’s not enough…” ], yun tipong para kang mag aanounce na bababa ka na sa pagkapresidente [ “I… am… sorry…” ]…

o kaya naman eh gagamitin ko ang natatago kong talento sa paggamit ng matatas na ingles, you know, like, the cool thing when you make kwento in the internet… but you have to make gamit the super cool shortcuts, like IMHO, IIRC, LOL, FTW… so i can be, like, super, umm, cool?

pero ang gusto ko lang naman sabihin eh…

ililipat ko na ang blog ko from my friendster blog, dito, bago mong tahanan, sa iyong kapamilya, kapuso, kakampi, kalabasa, kabit…

i hereby declare that this blog, vani11a.wordpress.com, be open to the public to be used for the good of all, for the sake of world peace.

PS: sorry kung nakakalito na yun “vani11a” sa address ng blog ko ay gumamit ng “11” [eleven] imbes sa normal na “ll” [double “L’s” ]… taken na kasi yun normal na “vanilla” eh… gusto ko lang talagang maging maikli yun address pa di nyo makalimutan… alam kong ganyan talaga pag tumatanda eh, madaling makalimot…

PPS: for the mean time, mag enjoy muna kayo sa mga old posts ko mula sa aking emmy-nominated na friendster blog, na ipopost ko once sipagin akong mag edit ng mga luma kong posts…

Posted in announcements | Tagged: , , , , , , , , | Leave a Comment »